W dniu 15 stycznia 2026 r. do Fundacji wpłynęły dwa wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydane w sprawach ze skarg kasacyjnych złożonych przez Rektora Uniwersytetu Warszawskiego oraz Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego. Obie skargi kasacyjne, dotyczące bezczynności w sprawach udostępnienia informacji publicznej, zostały przez NSA oddalone.

Skargi kasacyjne zostały wniesione od wyroków wojewódzkich sądów administracyjnych, które dotyczyły rozpoznania wniosków o udostępnienie informacji publicznej, związanych z zakupem przez uczelnie publiczne certyfikatów i akredytacji oferowanych przez Fundację Rozwoju Edukacji i Szkolnictwa Wyższego z siedzibą w Sosnowcu.

 

Przypomnijmy sprawę

 

8 maja 2024 r. Fundacja Science Watch Polska wystąpiła z wnioskiem w trybie dostępu do informacji do 128 rektorów publicznych uczelni. We wnioskach proszono rektorów o informacje dotyczące:

  1. liczby akredytacji i certyfikatów uzyskanych od Fundacji Rozwoju Edukacji i Szkolnictwa Wyższego z Sosnowca (programy „Studia z przyszłością” oraz „Uczelnia Liderów”) w latach 2015–2024;
  2. wysokości środków finansowych wydatkowanych na zakup wskazanych certyfikatów i akredytacji w latach 2015–2024 oraz wskazania rachunków, na które dokonywano płatności;
  3. przypadków zgłoszenia się uczelni w latach 2015–2024 do programów „Studia z przyszłością” i/lub „Uczelnia Liderów”, zakończonych nieuzyskaniem certyfikatu lub akredytacji – wraz ze wskazaniem roku i programu.

Na podstawie informacji uzyskanych od rektorów został opracowany „Raport w sprawie zakupu certyfikatów przez uczelnie”.

Zebrane dane wykazały, że uczelnie publiczne wydały ze środków publicznych łącznie ponad 2 miliony złotych na zakup certyfikatów/akredytacji.

To właśnie ustalenia zawarte w raporcie stały się podstawą pozwu wytoczonego Fundacji przez Przemysława Rutę, do którego – jak wynika z odpowiedzi uczelni – trafiały środki finansowe pochodzące z publicznych budżetów (opis pozwu - https://sciencewatch.pl/473-zrzutka1)

 

Analiza odpowiedzi wykazała, że aż 122 rektorów (95,31%) udzieliło odpowiedzi na wnioski Fundacji.

Jednocześnie rektorzy sześciu uczelni (4,69%) nie udostępnili informacji publicznej w ustawowym Uczelnie, które nie odpowiedziały na wniosek Fundacji to:

  1. Uniwersytet Jagielloński w Krakowie;
  2. Uniwersytet Warszawski – odpowiedź została udzielona dopiero po wniesieniu skargi na bezczynność, w dniu 2 grudnia 2024 r.;
  3. Akademię Zamojską – odpowiedź udzielona w dniu 11 września 2024 r., po wniesieniu skargi;
  4. Państwową Wyższą Szkołę Filmową, Telewizyjną i Teatralną im. Leona Schillera w Łodzi – odpowiedź udzielona w dniu 24 września 2024 r., po wniesieniu skargi;
  5. Akademię Nauk Stosowanych w Nowym Targu – odpowiedź udzielona w dniu 17 września 2024 r., po wniesieniu skargi;
  6. Politechnikę Krakowską im. Tadeusza Kościuszki – odpowiedź udzielona w dniu 20 września 2024 r., po wniesieniu skargi.

Zatem Fundacja korzystając z ustawowego prawa wniosła skargi do odpowiednich wojewódzkich sądów administracyjnych o bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej.

Wszystkie sprawy w WSA Fundacja wygrała. Jednak rektorzy dwóch największych polskich uczelni: Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego – prof. Piotr Jedynak i Rektor Uniwersytet Warszawskiego – Alojzy Nowak wnieśli skargi kasacyjne.

NSA nie podzielił żadnego z argumentów przedstawionych w skargach przez rektorów.

 

Stanowisko NSA wobec działań Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego

Uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie Uniwersytetu Jagiellońskiego jednoznacznie wskazuje na wadliwość działań rektora. Sąd wykazał, że organ zastosował procedurę niedopuszczalną w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej, bezprawnie pozostawiając wniosek bez rozpoznania, mimo że przepisy tej ustawy nie przewidują takiej formy zakończenia postępowania.

Ponadto rektor błędnie zakwalifikował żądane dane jako informację przetworzoną, podczas gdy NSA stwierdził, że wnioskowane informacje nie miały charakteru informacji przetworzonej, a organ nie wykazał żadnych realnych przesłanek, które mogłyby taką kwalifikację uzasadniać. Sąd jednoznacznie wskazał, że to na organie spoczywa obowiązek wykazania, iż żądana informacja wymaga przetworzenia.

NSA w uzasadnieniu wyroku podkreślił, że organ:

„zobowiązany jest w uzasadnieniu decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej podać fakty, które będą tę ocenę potwierdzać. Konieczne jest więc szczegółowe wykazanie, jakie konkretnie działania należy podjąć celem przetworzenia informacji, ilu pracowników i przez jaki czas będzie zaangażowanych w ten proces, czy żądane informacje składają się z informacji prostych, a jeżeli tak – gdzie i w jakich kategoriach zbiorów się znajdują, w jakim zakresie i przez jaki okres praca organu będzie zakłócona oraz czy przetworzenie informacji będzie się wiązało z ponadstandardowymi nakładami finansowymi”.

W konsekwencji NSA wskazał wprost, że takie czynności jak: przygotowanie skanów dokumentów, wyszukanie faktur lub potwierdzeń przelewów, zebranie danych z rejestrów lub akt to standardowe czynności administracyjne, które nie wymagają ponadstandardowego wysiłku, nie zakłócają normalnego funkcjonowania uczelni i nie noszą cech przetwarzania informacji publicznej. Są one elementem zwykłej pracy administracyjnej uczelni publicznej.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rektor nie tylko nie wydał wymaganej decyzji administracyjnej, lecz pozostawał w stanie bezczynności, naruszając tym samym podstawowe standardy działania organu władzy publicznej.

Wyrok NSA na bezczynność Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego

 

Stanowisko NSA wobec działań Rektora Uniwersytetu Warszawskiego

 

Uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie Uniwersytetu Warszawskiego również potwierdza, że Rektor UW dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Rektor Uniwersytetu Warszawskiego tłumaczył brak terminowej odpowiedzi na wniosek Fundacji problemami technicznymi, w tym działaniem filtra antyspamowego, który spowodował, że korespondencja Fundacji nie dotarła do Uniwersytetu.

Jednak NSA jednoznacznie wskazał, że ryzyko nieodebrania lub nieodczytania wniosku przesłanego na oficjalny adres e-mail organu obciąża wyłącznie ten organ, a nie wnioskodawcę. Organ władzy publicznej jest bowiem zobowiązany tak zorganizować obieg korespondencji, aby zapewnić skuteczne i terminowe rozpoznawanie wpływających wniosków.

Ponadto sąd stwierdził, że nawet gdy organ udzieli odpowiedzi na wniosek, to na nim ciąży obowiązek poinformowania sądu o odpowiedzi jeszcze przed wydaniem wyroku.

NSA wskazał, że Rektor UW miał wystarczająco dużo czasu, aby przekazać taką informację Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, czego jednak nie uczynił.

Co szczególnie istotne, Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie stwierdził, że udzielenie odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej już po wniesieniu skargi na bezczynność nie eliminuje samego zarzutu bezczynności. W takiej sytuacji odpada jedynie obowiązek zobowiązania organu do załatwienia sprawy, natomiast sąd nadal widzi podstawy do stwierdzenia, że organ pozostawał w stanie bezczynności.

W konsekwencji NSA uznał, że działania Rektora Uniwersytetu Warszawskiego naruszały standardy prawidłowego działania organu władzy publicznej, a skarga kasacyjna organu w całości nie zasługiwała na uwzględnienie.

Wyrok NSA na bezczynność Rektora Uniwersytetu Warszawskiego

 

Zakończenie

Przyjmujemy wyroki NSA z ogromną satysfakcją. Potwierdzają one, organy publiczne są zobowiązane do działania w sposób przejrzysty i odpowiedzialny. Fundacja będzie nadal działać na rzecz jawności życia publicznego i kontroli wydatkowania środków publicznych.

Jeżeli popieracie naszą działalność i uważacie ją za potrzebną, możecie wesprzeć Fundację, przekazując darowiznę. Każda forma wsparcia pozwala nam dalej działać na rzecz przejrzystości i interesu publicznego.

Joanna Gruba

 

 

 

Komentarze (2)
This comment was minimized by the moderator on the site
Powróćmy do komentarza # 1565 w artykule AKREDYTACJA …. CZYLI AKADEMICKI BITCOIN i zadajmy wobec blamażu "władców" UJ i UW niejakiej Weronisi pytanie "kto rzeczywiście ma deficyt w rozumnym działaniu i postrzeganiu rzeczywistości?" Czy ten blog...
Powróćmy do komentarza # 1565 w artykule AKREDYTACJA …. CZYLI AKADEMICKI BITCOIN i zadajmy wobec blamażu "władców" UJ i UW niejakiej Weronisi pytanie "kto rzeczywiście ma deficyt w rozumnym działaniu i postrzeganiu rzeczywistości?" Czy ten blog "pedagogiczny", a właściwie jego prowadzący, nie ma też poważnego deficytu o który posądzasz Panią Prezes?

Weronika

about 7 months ago
#1565
Joanno Joanno czemu się nie odzywasz? Dwa lata w sądzie może zaliczą na poczet kary. Oj szalałaś szalałaś i myślałaś że to wszystko za darmo a to na kredyt było. Do tego typu działalności trzeba mieć rozum a jak już napisano na blogu pedagogicznym jest pewien deficyt.
Czytaj więcej
Blisko_prawdy
This comment was minimized by the moderator on the site
AKREDYTACJA …. CZYLI AKADEMICKI BITCOIN
09 marzec 2025
Odsłon: 16827
17 komentarzy
Facebook
Email
Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie prof. dr hab. Piotr Jedynak złożył skargę kasacyjną w związku z wydanym przez Wojewódzki Sąd...
AKREDYTACJA …. CZYLI AKADEMICKI BITCOIN
09 marzec 2025
Odsłon: 16827
17 komentarzy
Facebook
Email
Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie prof. dr hab. Piotr Jedynak złożył skargę kasacyjną w związku z wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie dnia 17.12.2024r wyrokiem sygn. akt II SAB/Kr182/24 zobowiązującym go do realizacji wniosku złożonego dnia 08.05.2024r przez Fundację SCIENCE WATCH POLSKA z Gliwic dotyczącego udostępnienia informacji publicznej.

Wniosek powyższy złożony został celem uzyskania stosownych informacji niezbędnych do opracowania przez Fundację Raportu dotyczącego wydatkowania publicznych środków na certyfikaty zakupione od prywatnego przedsiębiorcy Przemysława Ruty, związanego z Fundacją Rozwoju Edukacji i Szkolnictwa Wyższego z Sosnowca.

WSA w swoim pisemnym uzasadnieniu wyroku wskazał, że Fundacja zwróciła się do UJ z prośbą o udostępnienie informacji dotyczących zakupu przez uczelnię akredytacji (certyfikatów) od Fundacji Rozwoju Edukacji i Szkolnictwa Wyższego z Sosnowca oraz kwot przeznaczonych na zakup wymienionych dokumentów.

Podnieść w tym miejscu wymownie należy fakt, że Fundacja pozostaje z w/w P. Rutą w oczywistym konflikcie interesów, albowiem przed Sądem Okręgowym w Sosnowcu toczy się sprawa z powództwa P. Ruty vs Fundacji oraz indywidualnie jej Prezesa.

W swojej skardze kasacyjnej UJ repetycyjnie tj. zgodnie z przyjętym swoim stanowiskiem, narracją, taktyką i strategią jaką zaprezentował w trakcie dotychczasowego procesu uznał, że:

przesłanka określona w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi (rzekomo wg organu) brak wniosku, do którego w przypadku potencjalnej możliwości wydania decyzji odmownej, zastosowanie znaleźć powinna regulacja art. 64 § 2 kpa, co stanowi realizację konstytucyjnego prawa obywateli dostępu do informacji o działalności organów publicznych, wyrażonego w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP.

Błędna (rzekomo) wykładnia art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 64 § 2 kpa dokonana w zaskarżonym Wyroku doprowadziła do (rzekomo) niewłaściwego zastosowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i uznania, że wobec braku załatwienia sprawy w drodze decyzji administracyjnej organ pozostawał w bezczynności.

Puentując powyższe wywody UJ zasadnie można stwierdzić, że stanowią one klasyczny przykład wręcz jałowej polemiki, albowiem nie dotkniętej jakimkolwiek elementem nowacyjnym mogącym wzruszyć zaskarżone orzeczenie. UJ w postępowaniu przed Sądem I instancji usiłował zdezauwować zasadność roszczeń Fundacji, jednakże jego powyższe działania nie spotkały się z sądową aprobatą.

W sposób bowiem nie podlegający żadnej dyskusji Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego całkowicie bezzasadnie odmówił Fundacji udostępnienia informacji publicznej uzasadniając swoją decyzję charakterem informacji jako posiadającej rzekomo stygmat informacji przetworzonej oraz brakiem wykazania przez Fundację „szczególnej istotności” ich ujawnienia dla interesu publicznego. To ewidentnie fałszywa narracja UJ, którą w swoim pisemnym uzasadnieniu wyroku WSA dosłownie „wdeptał w błoto”.

UJ (aczkolwiek zgodnie z przysługującemu każdemu podmiotowi prawem do wyczerpania postępowania instancyjnego) złożył stosowną skargę kasacyjną. Nieodparcie w tym miejscu nasuwa się więc konieczność zastosowania retorycznej latyńskiej konstatacji cui bono qui prodest.

W percepcji składu orzekającego II instancji zapewne powyższa konstatacja nie dostrzeże jakiejkolwiek korzyści po stronie UJ. Wręcz przeciwnie; poprzez premedytacyjne tzw. „działanie na zwłokę” potwierdził UJ kreację negatywnych ocen wobec niego całkowicie zaprzeczającym jego interesom. Pozytywny skutek takowych działań UJ zapewne odczuł względnie będzie aktualnie oraz w czasie przyszłym odczuwał wyłącznie w/w P. Ruta.

Jedynym wręcz skutkiem złożenia przez UJ skargi związany będzie z oczywistą dalszą przewlekłością niniejszego postępowania w sprawie na ponad roczny sumarycznie rzecz biorąc jej temporalny wymiar. Nawet pobieżna analiza pisemnego uzasadnienia wyroku przez służbę prawną UJ winna uświadomić brak jakichkolwiek pozytywnych przesłanek mogących skutecznie wzruszyć zapadły w I instancji wyrok WSA. Cui bono….?

Wniosek Fundacji został złożony w związku z koniecznością zapewnienia transparentności w zakresie gospodarowania środkami publicznymi oraz w związku z dokonanym przez UJ zakupem bezwartościowych akredytacji, jak również możliwością wprowadzania opinii publicznej (a w tym przyszłych kandydatów na studia) w błąd co do charakteru tych akredytacji podczas gdy jedynym podmiotem !! uprawnionym do przyznawania akredytacji uczelniom jest Państwowa Komisja Akredytacyjna.

Orzecznictwo sądów administracyjnych jednoznacznie wskazuje, że informacja publiczna posiada charakter przetworzony wyłącznie wówczas, gdy jej przygotowanie wymaga analizy, porównania, zestawienia lub interpretacji danych (vide: wyrok NSA z 27 stycznia 2011 r. sygn. I OSK 1870/10). Sam fakt zebrania informacji już istniejących w dokumentach posiadanych przez UJ absolutnie nie oznacza, że mamy do czynienia z informacją przetworzoną.

W przedmiotowej sprawie żądane informacje odnoszące się do akredytacji i certyfikatów uzyskanych przez Uniwersytet Jagielloński oraz wydatkowania środków publicznych na ich zakup są oczywiście informacją publiczną nie wymagającą zatem waloru jakiegokolwiek całkowicie ich zbędnego przetworzenia. Nie wymagają podejmowania jakiejkolwiek niepotrzebnej analizy, a jedynie zebrania i przedstawienia danych będących już w posiadaniu uczelni. Stanowisko Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego jest zatem w tym kontekście rażąco sprzeczne z utrwalonym orzecznictwem i prowadzi do nieaprobowalnego naruszenia treści art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Zasada jawności finansów publicznych stanowi wszak jedną z fundamentalnych zasad prawidłowego funkcjonowania państwa prawa. Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego jednoznacznie wskazuje że, „prawidłowe funkcjonowanie demokracji wymaga, aby obywatele mieli rzeczywistą możliwość zapoznania się z wydatkowaniem środków publicznych i oceniania działań instytucji publicznych” (vide: wyrok TK z 18 kwietnia 2012 r., sygn. K 33/11).



Uniwersytety publiczne są podmiotami finansowanymi ze środków publicznych. Wszelkie wydatki ponoszone przez te instytucje podlegają społecznej kontroli, a ich utajnianie narusza zasadę jawności życia publicznego. W szczególności odnosi się to do wydatkowania środków na certyfikaty oraz akredytacje wpływające na reputację uczelni, sposób alokacji środków publicznych oraz podejmowane w tym zakresie decyzje finansowe. Polityka przyznawania i zakupu certyfikatów dla uczelni w tych okolicznościach może budzić istotne wątpliwości w kontekście racjonalności ich wydatkowania.

Wnioskowane przez Fundację informacje posiadają ocenny walor pozwalający stwierdzić czy akredytacje i certyfikaty są rzeczywiście efektywnym narzędziem podnoszenia jakości kształcenia, uczelnia nie przeznacza środków publicznych na podmioty prywatne w sposób nieuzasadniony, proces wyboru certyfikatów jest transparentny i oparty na rzeczywistych kryteriach jakościowych.

Ograniczanie dostępu do tych informacji potencjalnie może prowadzić do powstawania nieuzasadnionych mechanizmów finansowych nie podlegających społecznej kontroli. Posiada także istotne, ważkie znaczenie sprawy dla jakości debaty publicznej. Debata publiczna na temat jakości i finansowania szkolnictwa wyższego jest bowiem jednym z kluczowych elementów demokratycznego państwa. Utrudnianie dostępu do informacji o wydatkowaniu środków publicznych prowadzi do ograniczenia tej debaty i stanowi niedopuszczalne naruszanie standardów europejskich. Europejski Trybunał Praw Człowieka wielokrotnie podkreślał, że społeczny nadzór nad instytucjami publicznymi posiada kluczowe znaczenie dla funkcjonowania demokracji (vide: wyrok ETPC z 14 kwietnia 2009 r. Társaság a Szabadságjogokért c/a Węgrom, nr 37374/05).



Informacje dotyczące wydatkowania środków publicznych przez Uniwersytet Jagielloński posiadają jednoznacznie fundamentalne znaczenie dla prowadzenia rzetelnej dyskusji o przejrzystości i efektywności funkcjonowania tej uczelni. Utajnianie ich prowadzi do ograniczenia dostępu do informacji o sprawach publicznych, pozostając w oczywistej rażącej sprzeczności z unormowaniami Konstytucji RP w tym zakresie (art. 61 ust. 1 i 2).



Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w swym wyroku z dnia 17.12.2024r stwierdził, że Uniwersytet Jagielloński dopuścił się bezczynności; zobowiązując ten organ do wydania aktu lub podjęcia czynności.

Decyzja Rektora UJ o odmowie realizacji wyroku, zamiast faktycznego rozpatrzenia wniosku i udostępnienia informacji stanowi zdaniem Fundacji wręcz bezczelną, arogancką, hucpiarską próbę obejścia tego wyroku, a w konsekwencji nieuzasadnione przedłużenie jego procesowego postępowania. Takim postępowaniem stawiając się ponad wszelkim prawem Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego całkowicie zdyskredytował, wręcz unicestwił powagę instytucji sądowej wydającej wyroki w imieniu RP!!!! To element warcholskiego sobiepaństwa i nieaprobowalnego woluntaryzmu stanowiącego jaskrawe exemplum rozbratu z zasadami praworządności.



Konstytucja RP, ustawa o dostępie do informacji publicznej oraz orzecznictwo krajowe i europejskie w tym zakresie wyraziście stwierdza że, społeczeństwo posiada niezbywalne prawo do nieograniczonej niczym kontroli wydatkowania środków publicznych przez instytucje akademickie.

Ustosunkowując się do twierdzeń i wywodów stron niniejszego procesu w pisemnym uzasadnieniu zapadłego wyroku WSA dobitnie zaakcentował fakt, że to po stronie UJ spoczywa obowiązek wykazania, że objęte wnioskiem informacje mają charakter informacji przetworzonych, czego UJ absolutnie nie uczynił. Z treści przekazanego bowiem przez UJ wezwania do Fundacji w jakikolwiek sposób nie można dociec, jakie względy przemawiały za uznaniem przez UJ wnioskowanej informacji za (rzekomo) przetworzoną. UJ swoje kluczowe stanowisko w w/w aspekcie precyzyjnie winien bezwzględnie wyjaśnić w treści podjętej w tej sprawie decyzji, czego także nie dokonał.



Wyrok NSA z dnia 3 listopada 2022 r. sygn. IM OSK 3198/21 (vide: LEX nr 3556681) wyraźnie stwierdza, że w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej (w tym informacji przetworzonej, co z mocy art. 16 ust. 1 u.d.i.p. następuje w drodze decyzji administracyjnej) niezwykle istotne jest sporządzenie przez organ prawidłowego i wyczerpującego uzasadnienia! Oznacza to konieczność szczegółowego zilustrowania okoliczności przemawiających za uznaniem informacji publicznej za informację przetworzoną takich jak:

- ilość prowadzonych przez organ rejestrów i ewidencji,

- konkretną ilości koniecznych do przeanalizowania i zanonimizowania dokumentów, -dostępne zasoby kadrowe i techniczne,

- zakres nakładów, jakie musi ponieść, czy też innego rodzaju okoliczności mogących zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego, a także utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań.

Koherentny wyrok NSA z dnia 3 listopada 2022 r. sygn. III OSK 3197/21 (vide: LEX nr 3556863) stwierdza:

„Organ musi w sposób szczegółowy uzasadnić swoje stanowisko, wskazując na konkretne czynności, które musi podjąć i środki, jakie musi do tego zaangażować, gdyż nie jest rolą wnioskodawcy, a tym bardziej sądu administracyjnego, domyślanie się, jakie powody legły u podstaw zakwalifikowania żądanej informacji do kategorii informacji przetworzonej”.



Przywołać w tym miejscu należy także wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2022 r. sygn. II OSK 1602/21 stwierdzający, że:

„rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 149 § la p.p.s.a. oznacza wadliwość działania organu administracji o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, co ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania wymaganych czynności, oczywistego lekceważenia wniosków strony i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak i w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa”.



UJ ewidentnie wykazał się brakiem woli w załatwieniu sprawy, a poprzez złożenie (cui bono?) skargi kasacyjnej potwierdził swoje negatywne względem Fundacji zachowanie. Brak dobrowolnego wykonania przez UJ zapadłego wyroku w pełni zaświadcza o określonej jego aksjologii w kontekście precyzyjnych wyjaśnień WSA przedstawionych w pisemnym uzasadnieniu wyroku.

WSA wyrokując w niniejszej sprawie zasadnie skonstatował, że bezczynność UJ była teleologiczną konsekwencją załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w sposób niezgodny z przepisami ustawy tj. poprzez pozostawienie go bez rozpoznania!!!! zamiast wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej przy oczywistym spełnieniu conditio sine qua non, że organ żądaną informację kwalifikuje w sposób prawidłowy jako rzeczywiście przetworzoną, a takowy fakt w niniejszej sprawie jednak nie zaistniał !!



Poruszona przez Fundację problematyka dokonywania zakupów bezwartościowych akredytacji przez UJ od P. Ruty zapewne uzyska określony rezonans medialny w domenie akademickiej. Natomiast z uwagi na alegalne narażenie na szwank interesów finansowych tej uczelni winna także znaleźć się ona pod lupą MNiSZW, NIK-u, a także organów ścigania.

r.pr. mgr Andrzej Wołoszyn



Komentarze (17)
Weronika
Weronika

about 7 months ago
#1559
Wczoraj na FB fundacji pani J. Gruba umieściła nielegalnie zapis rozprawy sądowej i wystąpienia dziekana Politechniki Wrocławskiej. PO jakimś czasie to usunęła ale ślady pozostały. Publikowanie sprawy sądowej bez zgody sądu to przęstepstwo KK....
Czytaj więcej
Odpowiedz
Weronika
Weronika


Weronika

about 7 months ago
#1565
Joanno Joanno czemu się nie odzywasz? Dwa lata w sądzie może zaliczą na poczet kary. Oj szalałaś szalałaś i myślałaś że to wszystko za darmo a to na kredyt było. Do tego typu działalności trzeba mieć rozum a jak już napisano na blogu...
Czytaj więcej
Odpowiedz
wyborca1
wyborca1

about 10 months ago
#1265
Czy ktoś widział Jana Hartmana, największego żyjącego polskiego filozofa i etyka? Podobna ukrywa się teraz na UJ. Dlatego apeluję do Was, Studenci UJ, dajcie mu do ręki ten tekst: https://blogjw.wordpress.com/2025/03/22/przeciwko-demoralizacji-ml...
Czytaj więcej
Odpowiedz
Poszukujący prawdy
Poszukujący prawdy

about 10 months ago
#1214
Nastąpił szybki zwrot po publikacji prasowej.
https://krakow.wyborcza.pl/krakow/7,44425,31759111,uniwersytet-jagiellonski-jako-jedyny-nie-chcial-podac-ile-wydal.html
Wiemy, ile UJ wydał na wątpliwe certyfikaty. Rektor nie chciał tego ujawnić nawet...
Czytaj więcej
Odpowiedz
Sławomir M.
Sławomir M.


Poszukujący prawdy

about 10 months ago
#1218
Mam jako takie rozeznanie w tym względzie. Nie ma tam takowych prawników.
Odpowiedz
Bliski prawdy
Bliski prawdy


Sławomir M.

about 10 months ago
#1223
Szanowny Sławomirze M.,
To nawet bez rozeznania można zauważyć. Ale dzięki za potwierdzenie. Podejrzewam, że napisałeś to w wielkim bólu. Pan rektor UJ jest ekonomistą. W Wikipedii można przeczytać, że Piotr Michał Jedynak to polski ekonomista,...
Czytaj więcej
Odpowiedz
Sławomir M.
Sławomir M.


Bliski prawdy

about 10 months ago
#1224
No jestem ciekaw, czy wywołany tutaj do tablicy profesor Jan Hartman się pojawi? Wątpię.
Odpowiedz
Poszukujący prawdy
Poszukujący prawdy


Sławomir M.

about 10 months ago
#1226
Szanowny Sławomirze M. Ja też wątpię, bo to jest etyka "grzecznościowa" przez analogię do często wydawanych recenzji. Ale może dozna jakiejś metamorfozy?
Ciekawą informację podaje platforma Google Scholar. Otóż kultowa publikacja Pana profesora...
Czytaj więcej
Odpowiedz
Sławomir M.
Sławomir M.


Poszukujący prawdy

about 10 months ago
#1236
Odpowiem tak:
1. Na pewno monografia "Zarządzanie ryzykiem" nie może być uznana za monografię naukową i nie powinna się znaleźć w zestawieniu publikacji naukowych prof. Piotra Jedynaka w Google Scholar. Co mi wiadomo to to, że Zakład Narodowy im....
Czytaj więcej
Odpowiedz
Sławomir M.
Sławomir M.


Sławomir M.

about 10 months ago
#1237
I został Rektorem UJ. Kto go wybierał? W domyśle tacy, jak on. Czyli taki jest dzisiejszy Uniwersytet Jagielloński.
Odpowiedz
Poszukujący prawdy
Poszukujący prawdy


Sławomir M.

about 10 months ago
#1240
I jest rektorem i należy to formalnie uszanować. Z tym wyborem to podobnie jak z RDN. Są narzekania, ale tak wybrało środowisko. Rektora na UJ wybrali elektorzy. Niestety dorobek publikacyjny nie przekłada się na skuteczne zarządzanie jakby nie...
Czytaj więcej
Odpowiedz
Wspierający prawdę
Wspierający prawdę

about 10 months ago
#1209
Duże brawa dla Fundacji i wspierającego ją prawnie Pana r.pr. A. Wołoszyna. Może to spowoduje właściwy ruch w kierunku rozliczenia także Śliwerskopodobnych, którzy czując wsparcie instytucjonalne uznali się wręcz za bezkarnych. Fundacja może też...
Czytaj więcej
Odpowiedz
Sławomir M.
Sławomir M.


Wspierający prawdę

about 10 months ago
#1219
Przyłączam się. Panu r. pr. A. Wołoszynowi należą się jak największe brawa.
A co do strażnika etyki na UJ prof. Jana Hartmana, to można powiedzieć tylko tyle, że to "taki wilk, który ubrał się w owczą skórę". Więc na pewno nie jest to żaden fan...
Czytaj więcej
Odpowiedz
Doccent
Doccent

about 10 months ago
#1207
Bardzo dobrze. Trzeba gonić całe towarzystwo wzajemnej adoracji i przywołać do dyscypliny!
Odpowiedz
anka
anka


Doccent

about 10 months ago
#1220
Jak najbardziej pogonić i zabrać te gronostaje.
Odpowiedz
Zagubiony
Zagubiony


anka

about 10 months ago
#1242
Szanowna Pani Anko. A nie w odwrotnej kolejności?
Odpowiedz
anka
anka


Zagubiony

about 10 months ago
#1259
Może będzie lepiej tak, jak napisałam? Gronostaje i te łańcuchy z emblematami są ciężkie, zatem nie będą tak szybko uciekać. A jak się im wszystko od razu zabierze, razem z togami, to szybko nam uciekną. A przecież trzeba jeszcze rozliczyć, no nie?
Odpowiedz
Skomentuj
Gość
Komentujesz jako Gość
Zaloguj się
Imię
Email
Pogrubienie
Kursywa
Podkreślenie
Cytat
---------------
Link
Obraz
Film
---------------
Spoiler
Czytaj więcej
Andrzej Wołoszyn
Jeszcze nie ma komentarzy
Skomentuj
Komentujesz jako Gość
×
0   Characters
Suggested Locations